HIPNOZA

Hipnoza luksusem umysłu.

Hipnozę definiuje się jako odmienny stan świadomości a precyzyjna jako coś pomiędzy snem a jawą. Charakteryzuje się tym że możemy stać się podatni na sugestie a nasz umysł  zatraci naturalną skłonność do spekulacji.
Hipnoza jest metodą przywracania zdrowia poprzez wzmocnienie motywacji, wypracowanie akceptowanego planu działania, poznania ograniczeń wynikających z urazów psychicznych, pomaga w rozwiązywaniu problemów, jakie niesie depresja i wejrzenie w jej przyczyny.

W czasie kiedy człowiek nie rywalizował tak zawzięcie z drugim człowiekiem, jego umysł znajdował się bardzo często w stanie tzw, otwarcia, który dziś nazwalibyśmy relaksem i odczuciem radości a jest to stan bardzo bliski hipnozie, ten stan tworzył wielkie poczucie wspólnoty poprzez więź telepatyczną pomiędzy jej członkami. Niczym szczególnym było przyjmowanie sugestii podawanej przez przywódcę lub osoby obdarzonej autorytetem. Nie było wtedy dyskusji, naturalnym było, że polecenie wykonywano natychmiast, bez analizowania go.

Przywódca to był ktoś, kto miał przywilej i moc hipnotycznego oddziaływania na członków swojej grupy. To było naturalne działanie, akceptowane i efektywne.

W miarę rozwoju człowieka i ludzkich społeczności ludzie skonkretyzowali , i zinstytucjonalizowali wiele pojęć oraz doświadczeń. Powstała magia, pojawili się szamani i religie. Hipnozę zaczęto wykorzystywać do przeżyć typu mistycznego. Świadczą o tym ryciny wykonane w starożytnym Egipcie, Sumerze , Chinach i Indiach.
Człowiek zmienił się, lecz hipnoza pozwalała, poprzez doprowadzenie umysłu do szczególnej dyspozycji, znosić poczucie oddzielności pomiędzy ludźmi, które wtedy już zaczęło istnieć.  Łączyć ich w wspólnotę dającą poczucie siły, jedności i porozumienia a jednocześnie pozwala nawiązać kontakt z duchami przodków,  Bogiem i Absolutem. Rytuały w czasie, w którym ludzie wchodzili w trans były bardzo oczyszczające dla ich psychiki, dawały często utracone, poczucie związku z innymi osobami ich społeczności oraz związku z wymiarem transcendentalnym.  Stan hipnotyczny, którego nie należy mylić ze snem lub somnambulizmem, był stanem szczególnej aktywności polegającym na przeżyciu maksymalnej wspólnoty i więzi społecznej.  Był on normalnym sposobem odczuwania, dzięki któremu społeczność stanowiła zwartą i zjednoczoną wokół grupę, gotową do działania dla wspólnego dobra.

Ludzie pierwotni bardzo łatwo wchodzili w stan transu i była to normalna sytuacja. Człowiek pierwotny miał inną psychikę niż dzisiejszy człowiek.  Przede wszystkim dusza zbiorowa dawała łączność poszczególnym jednostkom poprzez połączenie ich wspólną świadomością, dającą im poczucie jakby jednego organizmu.  Wykluczenie kogoś z takiej wspólnoty było najcięższą karą i kończyło się śmiercią takiego wykluczonego z powodu strachu i nostalgii. Coś takiego w stanie szczątkowym spotyka się jeszcze w tradycyjnych wielopokoleniowych rodzinach żyjących wspólnie na wsi.
Hipnoza wprowadzała pierwotną społeczność w trans jednoczący wszystkich w sytuacjach szczególnych takich jak walka z żywiołem, polowania lub wojna.

Człowiek w czasie tworzenia się cywilizacji oddzielał się mentalnie i emocjonalnie od innych członków społeczności, ale w obrzędach, ceremoniach religijnych kapłani potrafili wprowadzić ludzi w trans hipnotyczny, który łączył wszystkich dawał oczyszczenie poprzez przeżycie odmiennych stanów Wiadomości dających kontakt z bóstwem oraz sugestie odnośnie życia, postępowania , diety, higieny itd.

Im bliżej naszych czasów tym bardziej zmieniała się natura człowieka, jego umysł stawała się coraz bardziej analityczny.  Człowiek pierwotny myślał obrazami polegało to na tym, że jakąś czynność nauczył się wykonywać od starszych, którzy już ją umieli a zapamiętując wykonywanie danej czynności poprzez „odwirowywany obraz” nie zmieniając w nim nic postępował identycznie.  Innowacje wprowadzane były rzadko i poprzez przypadek.  W miarę postępu cywilizacyjnego człowiek dzięki  nabywaniu umiejętności analitycznego myślenia coraz bardziej się oddzielał się od myślenia obrazami a to pozwalało mu zdobywać dyspozycję psychiczną do tworzenia innowacji. Analityczne myślenie odrywało jednostkę ludzką od duszy zbiorowej i indywidualizowało ją.  Wchodzenie w trans całej społeczności nie było już takie łatwe.  Doświadczały tego grupy wybrane, które przeszły przeszkolenie, wtajemniczenie.

Hipnoza a właściwie wiedza o niej była w rękach kapłanów, niemal jednej wykształconej warstwy społecznej tamtych czasów. Wobec tłumu używano używano jej sporadycznie koncentrując się raczej nad jednostką. Używało się jej w trakcie przekazywania wiedzy lub w czasie przywracania zdrowia. Wiedza u której podstaw leżało ich własne doświadczenie będące „nauką otrzymywania” będące mistycznymi objawieniami pozwalającymi poznać Wszechrzecz i jej jedność. Dawało to siłę po przez zrozumienie, że lęk wypływa z niewiedzy. Siła i brak negatywnych emocji służył zdrowiu ciała.

Obecnie hipnoza utraciła nimb wiedzy tajemnej. Jest dyscypliną z dziedziny psychologii. Służy przede wszystkim do porządkowania psychiki ludzi tracących równowagę w wyścigu po wykształcenie, pozycję społeczną oraz niweluje zgubne działanie lęku ogarniającego tych którzy nie wytrzymują wciąż wzrastającego tempa życia.

Hipnoza pozwala zrozumieć siebie, odnaleźć tożsamość a przede wszystkim  pozwala odzyskać radość życia i uczucie jego sensu.
Jest sztuką wprowadzania umysłu w stan, w którym łatwo przyswajane są sugestie. Oczywiście należy bardzo mocno podkreślić, a jest to potwierdzone przez naukę i doświadczenia, że sugestie, z którymi się nie zgadzamy wywołują reakcję szybkiego wyjścia z hipnozy.

Tradycyjnie bardzo dobre rezultaty uzyskuje się w walce z typowymi uzależnieniami takimi jak palenie papierosów, alkoholizm czy narkomania do których współcześnie dołączyły bulimia, anoreksja a także pracoholizm.

Hipnozę z powodzeniem stosuje się do jako wspomaganie leczenia. Dzięki tej metodzie uzyskuje się siły psychiczne i wiarę w skuteczność terapii. Bardzo pomocna jest w zwalczaniu nerwic, maniactw, natręctw oraz depresji.

Wspaniałą dziedziną w której stosowanie hipnozy daje świetne rezultaty są regresingi. Pozwalają one poznać samego siebie i swoją historię. Regresing umożliwia przyjrzeniu się własnemu życiu i przeszłym wydarzeniom. Możemy jeszcze raz zobaczyć i przypomnieć sobie sprawy, o których zapomnieliśmy. Proceder ten jest pomocny by zrozumieć naszą obecna niekiedy złą postawę i zrozumieć nasze zachowanie, nawyki
co stwarza nam możliwość wprowadzenia korekty do naszego postępowania oraz sposobu myślenia.

Konsekwentnie prowadzony regresing doprowadzić nas może do poprzednich wcieleń. Wiele spraw dotyczących nas obecnie ma swój początek w poprzednich wcieleniach, a zrozumienie tego pomaga w rozwiązywaniu obecnych problemów. Powyższe przykłady dokumentuje bogata literatura z tej dziedziny.

Podsumowując.  Wiedza, jaką osiągamy w czasie regresingu pomaga nam zrozumieć obecną sytuacje. Nasze zdrowie, relacje społeczne, związki z innymi ludźmi stają się zrozumiałe dzięki cofnięciu się pamięciom do dzieciństwa i do wcześniejszych wcieleń. Coś, co nasza jaźń doświadczyła w poprzednich ciałach impregnuje nas i warunkuje obecnie.

 

 

TAROT

Każdego z nas nurtuje pytanie, kim jest, co go czeka, jak powinien postępować. Doradców znajdziemy wielu. Dowiemy się, że powinniśmy się uczyć, słuchać starszych, pracować.

Rady te na pewno słuszne nie są jednak wróżbami. Przy wyborze partnera życiowego przeważnie słuchamy głosu serca lub rozumu, radzimy się przyjaciół. Kto nam powie, co zrobić, gdy nie możemy znaleźć miłości,
gdy nikt nam się nie podoba lub nikt się nami nie interesuje? Do kogo zwrócić się po dobrą rade, jeśli prowadzimy jakiś interes i mamy kilka możliwych dróg do wyboru?
Jeśli znajdziemy się w sytuacji krańcowo trudnej na wskutek oszustwa lub braku pomysłu, co wtedy?
Czym jest wróżba? Dlaczego wróżbita układając karty, patrząc na zdjęcie, znajduje odpowiedzi na nurtujące nas pytania? Czy jest to oszustwo, a może psychologia? Przychodzimy do wróżki wygadamy się i nam przechodzi? Wróżka wyciąga wnioski z rozmowy i doradza? To jest raczej psychoanaliza a nie wróżba. Prawdziwa wróżba opiera się na jasnowidzeniu i tę kwestię chciałabym Państwu przybliżyć.

Ezoteryka, jak i współczesna fizyka opisuje przestrzenie wielowymiarowe, gdzie obowiązują cztery, pięć i więcej wymiarów. Istnieją modele matematyczne takich przestrzeni. Co to oznacza?
Nasz świat jest trójwymiarowy. Te trzy wymiary budują przestrzeń. Taka konstrukcja świata wymusza istnienie czasu. Powoduje on, że życie ma przebieg, w którym coś, co się wydarzy staje się przeszłością a przyszłość pojawia się jako coś nowego w każdej kolejnej sekundzie. Świat ten nazywany jest w ezoteryce sferą fizyczną. Sfery, nazywamy je również płaszczyznami, mają różny stopień subtelności materii. Jest ich wiele. Gdyby próbować przedstawić ich obraz graficznie wówczas należałoby je usytuować kolejno nad płaszczyzną fizyczną. Kolejna sfera-płaszczyzna ponad sferą fizyczną nazywana światem astralnym ma już cztery wymiary. Oznacza to, że czas w naszym rozumieniu przestaje tam istnieć a przedmioty widzi się ze wszystkich stron naraz. Następny w kolejności jest świat-sfera mentalny. Ma ona pięć wymiarów. Jaka jest konkluzja?

Jeśli wróżbita jest jasnowidzem, to potrafi pole energetyczne wyższych planów wychwycić i uczynić je kanwą dla kart, będą się one układać podobnie jak opiłki metalu w polu magnetycznym. Uzyska on wtedy odpowiedzi na zadane pytania.
Tarot jest wspaniałym narzędziem do wróżb ze względu na zawartą w kartach symbolikę. Każda karta odpowiada jakimś archetypowym ideom, które są związane z człowiekiem i prawami wszechświata. Tworzą one układy. Odczytując je uzyskujemy odpowiedzi na nasze pytania.